Πόσο απαραίτητη είναι η διάκριση στη ζωή μας;

Τι είναι η διάκριση;

Στο λεξικό δίνεται ο ορισμός: “η ενέργεια του διακρίνω, η αναγνώριση προσώπου, πράγματος ή έννοιας ως διαφορετικού από κάποιο ή από κάτι άλλο”.

Η διάκριση είναι μία σπουδαία αρετή, που με βοηθάει να επιλέξω την κάθε στιγμή τι είναι αυτό που θα πω ή θα κάνω (ή δεν θα πω και δεν θα κάνω) και θα φέρει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για μένα και για τους ανθρώπους γύρω μου.

Από πνευματικούς ανθρώπους θεωρείται πιο υψηλή αρετή ακόμα και από την αγάπη, μια και αγάπη χωρίς διάκριση μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα στη ζωή ενός ανθρώπου.

Σε τι εφαρμόζεται η διάκριση;

Σε οτιδήποτε πω ή κάνω. Έχοντας τη σωστή διάκριση μπορώ να επιλέξω αν χρειάζεται να μιλήσω ή να μείνω σιωπηλός, αφήνοντας εκφράσεις ή “βολές” να “πέσουν κάτω”. Ακόμα κι αν απαιτείται να μιλήσω, με τη διάκριση μπορώ να επιλέξω το χρόνο, τον τόπο, τον τρόπο και τη στιγμή που θα το κάνω αυτό, προκειμένου αυτό που θα πω να ακουστεί από ευήκοα ώτα. 

Ομοίως η διάκριση με βοηθάει να επιλέξω να δράσω ως προς μία κατεύθυνση, και ποια θα είναι αυτή η κατεύθυνση, ή να μείνω αδρανής και να αφήσω το χρόνο να μου δείξει τα αποτελέσματα της ροής των πραγμάτων.

Ποια είναι τα αποτελέσματα της διάκρισης;

Φέρνει ισορροπία στη ζωή του ανθρώπου και γαλήνη στην ψυχή του και στις σχέσεις με τους ανθρώπους γύρω του.

Με τη διάκριση είμαι σε θέση να αξιολογήσω τις καταστάσεις και αποφεύγω τις συγκρούσεις και τις προστριβές. Φροντίζω τον εαυτό μου και τις σχέσεις μου ώστε να είναι υγιείς και λειτουργώ με βάση το κοινό καλό. Δεν υπάρχει πλέον μόνο ο εαυτός μου (εγωκεντρισμός) ούτε μόνο οι άλλοι (συνεξάρτηση), αλλά επιλογές που οδηγούν στην ευημερία όλων των ανθρώπων με τους οποίους σχετίζομαι.

Με τον τρόπο αυτό μαθαίνω να “δρω” στις καταστάσεις, σύμφωνα με το τί άνθρωπος θέλω εγώ να είμαι, και όχι να “αντι-δρώ”, λειτουργώντας παρορμητικά, σύμφωνα με αυτά που λένε ή κάνουν οι άλλοι γύρω μου.

Πώς αποκτώ διάκριση;

Να σταματήσω!

Να μην λειτουργήσω παρορμητικά. Όταν συμβαίνει ένα γεγονός και μου έρχεται η τάση να πω ή να κάνω κάτι, να βάλω ένα μεγάλο STOP μέσα μου. Να δώσω χρόνο στον εαυτό μου να σκεφτεί σε έναν δεύτερο χρόνο την όλη υπόθεση, να  αξιολογήσει αυτό που έχει συμβεί  και να αποφασίσει τι θα πει ή πώς θα ενεργήσει.

Ο λαός λέει: “Η σιωπή είναι χρυσός” και “Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει”. Και έχει δίκιο. Πολλές φορές το να μη μιλήσω μπορεί να με γλυτώσει από μία σειρά δυσάρεστων εξελίξεων, που δεν θα βοηθήσουν ούτε εμένα ούτε τους ανθρώπους στους οποίους απευθύνομαι.

Να δώσω χρόνο στον εαυτό μου για να απομακρυνθεί από το γεγονός

Με τον τρόπο αυτό μπορεί να ηρεμήσει μέσα μου η όποια συναισθηματική ένταση και να μπορέσω να δω πιο “καθαρά” τα πράγματα, να αξιολογήσω την κατάσταση πιο αποσπασμένα συναισθηματικά, χωρίς τη φόρτιση της στιγμής.

Να συζητήσω με κάποιον άλλον για το θέμα που με απασχολεί

Ακούγοντας τις σκέψεις μου βοηθιέμαι να ξεκαθαρίσω το τοπίο μέσα μου και να δω προς ποια κατεύθυνση χρειάζεται να κινηθώ. Στο σημείο αυτό παίζει σημαντικό ρόλο η επιλογή του ανθρώπου με τον οποίο συζητάω. Καλό είναι να είναι ένας πνευματικός άνθρωπος ή γενικότερα κάποιος που έχω εμπιστοσύνη στην κρίση του και στη δική του διάκριση.

Να προσευχηθώ

Ανάλογα με την αίσθηση της πνευματικότητας που έχω αναπτύξει μέσα μου, η προσευχή σε έναν Θεό όπως τον αντιλαμβάνομαι ή σε μία Ανώτερη Δύναμη ή σε μία εσωτερική πηγή ενέργειας με αίτημα την καθοδήγηση για δράση στο συγκεκριμένο θέμα, μπορεί να μου δώσει απαντήσεις που ούτε καν είχα φανταστεί ότι υπάρχουν.

Να σκεφτώ με βάση το “κοινό καλό”

Πολλές φορές το “δίκαιο” ή το “σωστό” δεν είναι αυτό που θα βοηθήσει εμένα να συμπορευτώ με τους ανθρώπους γύρω μου. Η αγάπη όμως σίγουρα είναι. Αγάπη για τον εαυτό μου και για τους άλλους. Να σκεφτώ με ποιον τρόπο τα λόγια μου και οι πράξεις μου μπορούν να εμπεριέχουν  φροντίδα τόσο για μένα όσο και για τους συνανθρώπους μου.

Εδώ χρειάζεται το μέτρο, για να μην “ρίξω” κανέναν. Το κοινό καλό εμπεριέχει “ενσυναίσθηση”. Να μπορώ να μπω στα παπούτσια του άλλου. Να καταλάβω γιατί κάνει ό,τι κάνει και γιατί λέει ό,τι λέει. Αλλά συγχρόνως εμπεριέχει αγάπη για μένα. Για τις ανάγκες μου, για τα θέλω μου, για τα όνειρά μου.

Γενικότερα η διάκριση επιτυγχάνεται με την εξάσκηση των ανωτέρω. Όσο περισσότερο κινούμαι προς αυτή την κατεύθυνση, τόσο τα αποτελέσματα των ενεργειών μου είναι ευεργετικά για εμένα και τους ανθρώπους γύρω μου και φέρνουν γαλήνη και ισορροπία.

Αν κάτι από τα παραπάνω σας “άγγιξε” κρατήστε το και ξεκινήστε σήμερα κιόλας να το εφαρμόζετε στη ζωή σας.

Και μην ξεχνάτε. Στείλτε μου θέματα που σας απασχολούν και θα θέλατε να διαβάσετε.

Κατερίνα Χατζάκη – Coaching 4all, γιατί το coaching είναι για ΟΛΟΥΣ!

One Reply to “Πόσο απαραίτητη είναι η διάκριση στη ζωή μας;”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *